Serada güneşte parlayan en sağlıklı yaprakları seçiyor, kusurlu olan her şeyi titizlikle ayırıyordu. En iyi tohumları getirtti; suyun sıcaklığını, besinin oranını, ışığın saatini tek tek ayarladı — her şey denetim altında, her şey en iyi haliyle olsun diye. İklimi anlık izleyen sensörler, hassas pompalar, ince filtreler kurdu. Hasadı günün ilk ışığında, elle, tek tek yaptı; tek bir yaprağın bile zarar görmesine gönlü razı olmuyordu. Sonunda binlerce demet, kusursuz biçimde, sıra sıra diziliydi önünde.
O demetleri tertemiz ve kusursuz görmenin gururunu Kerem bugün de hatırlıyor. Ama tam o noktada birkaç temel gerçekle yüzleşti: elinde nakit kalmamıştı, borç içindeydi ve bu ürünlerin bir tekini bile nasıl satacağına dair henüz bir planı yoktu.
